Μια παράκληση από τη χοντρή σου φίλη: τι χρειάζομαι όταν μιλάμε για σώματα

Posted on 30/03/2017 από

1


Η Your Fat Friend (Η Χοντρή Σου Φίλη) είναι μια ανώνυμη, χοντρή, κουήαρ αρθρογράφος, που έχει γράψει μερικά από τα πιο εκπληκτικά άρθρα του 2016 σχετικά με το πάχος. Άρθρα της δημοσιεύονται στα Everyday Feminism, Upworthy, Medium. Αν απολαμβάνετε τη δουλειά της μπορείτε να στηρίξετε το προσωπικό της Patreon.

Βρείτε το πρωτότυπο κείμενο εδώ: κλικ

1 85PUmOnF7p4gplnAoX0f5Q

Χρειάζομαι να ακούς προσεκτικά. Χρειάζομαι να με πιστεύεις όταν σου λέω τι συμβαίνει.

Χρειάζομαι να πεις τη λέξη «χοντρή».* Για εμένα. Γιατί είμαι. Φοράω νούμερο 26 –είμαι τόσο χοντρή που μερικά μαγαζιά ρούχων για χοντρ@ δεν φέρνουν καν το νούμερό μου. Είμαι αρκετά χοντρή ώστε να αρνούνται να με δουν μερικ@ γιατροί. Είμαι τόσο χοντρή που όταν επιβιβάζομαι σε αεροπλάνο με λούζει κρύος ιδρώτας, επειδή μπορεί να με διώξουν, χωρίς να μου επιστρέψουν τα λεφτά του εισιτηρίου μου, ή μπορεί να με χρεώσουν διπλά, και μετά θα πρέπει να εξηγήσω στ@ φίλ@ μου, στη δουλειά μου, στην οικογένειά μου, γιατί δεν μπορώ να κάνω αυτό το ταξίδι. Κάθε συζήτηση για σώματα –είτε στα ΜΜΕ είτε ανάμεσα σε φίλ@ς- αφορά στο πώς να αποφύγεις τη φρικιαστική μοίρα του να έχεις ένα σώμα σαν το δικό μου. Χρειάζομαι να ακούσεις πως όλο αυτό πονάει, και συμβαίνει όλη την ώρα.

Ξέρω ότι αυτή η συζήτηση είναι δύσκολη. Όταν όμως μιλάω για το πάχος δε μιλάω για συναισθήματα ή για αυτοεκτίμηση ή για θέματα αυτοεικόνας ή για εσωτερική δύναμη. Μιλάω για τον τρόπο που μεμονωμένα άτομα και ολόκληροι θεσμοί φέρονται σε εμένα και σε ανθρώπους που μοιάζουν με εμένα. Χρειάζομαι να αναγνωρίσεις πως εσύ και εγώ έχουμε διαφορικές εμπειρίες, γιατί είμαι χοντρή.

Χρειάζομαι να λάβεις υπόψη σου το κοινό σου.  Όταν λες ότι μισείς το σώμα σου επειδή είναι χοντρό, ή ότι φοβάσαι μην γίνεις χοντρ@, ή όταν λες ότι δε θα έπρεπε να είχες φάει μεσημεριανό ή γλυκό, ή όταν ανακοινώνεις πως ο στόχος σου για τη νέα χρονιά είναι να χάσεις 3, 5, 10 κιλά, λες ότι δεν θέλεις το σώμα σου να καταντήσει σα το δικό μου. Τα συναισθήματά σου είναι πραγματικά και αληθινά και έγκυρα. Και παρόλα αυτά πάλι δε θα έπρεπε να τα λες στο πιο χοντρό άτομο που γνωρίζεις.

Ξέρω πως όλ@ μας επηρεαζόμαστε από την αστυνόμευση και το ντρόπιασμα των σωμάτων, και πως όλ@ μας έχουμε πραγματικά, έγκυρα, βαθιά, δύσκολα συναισθήματα για τα σώματά μας. Εξακολουθώ όμως να χρειάζομαι να σταματήσεις να το διαιωνίζεις, ειδικά όταν μιλάς για τ@ εαυτ@ σου. Όσες προειδοποιήσεις και προλόγους και αν κάνεις δε θα το κάνεις να με πονέσει λιγότερο. Χρειάζομαι να ξέρεις πως το παίρνω προσωπικά γιατί είναι προσωπικό.

Χρειάζομαι να ξέρεις πως είμαι εξαντλητικά προσεκτική για τα συναισθήματα όλων όταν μιλάω για την εμπειρία μου ως χοντρή, και ότι, για εμένα, αυτές οι συζητήσεις γίνονται κάθε βδομάδα, μερικές φορές κάθε μέρα, και πολλ@ άνθρωποι χρειάζονται πολλή προσοχή και φροντίδα απλά και μόνο για να μπορέσουν να ακούσουν τι χρειάζομαι από αυτ@ς. Μερικές φορές κουράζομαι, απογοητεύομαι, ή θυμώνω με τον όγκο της συναισθηματικής δουλειάς που είναι αναγκαία απλά και μόνο για να προετοιμάσω τον κόσμο γύρω μου να με ακούσει να λέω ποια είμαι και τι χρειάζομαι.

Χρειάζομαι να ξέρεις πως όταν μιλάς υποτιμητικά για το δικό σου σώμα, και μετά λες «αλλά όχι εσύ, εσύ είσαι όμορφη!», είναι αδιανόητο να πιστέψω τα κομπλιμέντα σου. Πως όταν δεν εγκρίνεις τ@ εαυτ@ σου,  ζωοτομείς το ίδιο σου το σώμα, και μετά μου κάνεις κομπλιμέντο, εγώ θα θυμάμαι πώς μίλησες και για τ@ς δυό μας. Εάν θεωρείς το δικό σου χοντρό σώμα ως απωθητικό, θα πιστέψω ότι απωθείσαι και από το δικό μου. Γνωρίζω πως σκόπευες να μιλήσεις για εσένα. Χρειάζομαι να καταλάβεις πως μιλάς όμως επίσης και για εμένα.

Χρειάζομαι να αφήσεις όλα αυτά τα πράγματα που ήταν πάντα άπιαστα για εμένα, ακόμα και για μια στιγμή. Μόνο για να νιώσεις πόσο εύθραυστα είναι όταν χαλαρώσεις το πιάσιμό σου, να νιώσεις πόσο εύκολα μπορούν να σπάσουν. Χρειάζομαι να νοιαστείς αρκετά για εμένα ώστε να νιώσεις μη-ασφαλής. Χρειάζομαι να έρθεις μαζί μου για μια στιγμή εκεί που ζω καθημερινά.

Χρειάζομαι να προσπαθήσεις να μάθεις να αγαπάς  την πλούσια ανάπτυξη του σώματός σου. Άσε το να μεγαλώσει άγριο και αδάμαστο, σαν ένα κήπο που λάτρευες ως παιδί. Αγάπα το για τον τρόπο που σε συντηρεί, σε ζεσταίνει, κάνει τα πάντα για να σε κρατήσει σε ασφάλεια. Η μόνη του δουλειά είναι να νοιάζεται για εσένα. Χρειάζομαι να προσπαθήσεις να το αγαπήσεις εάν σκοπεύεις να αγαπήσεις εμένα.

Χρειάζομαι να θυμηθείς αυτά που έμαθες από το φεμινισμό: πως το να κατηγορείς τα άτομα για την κακοποίηση που βιώνουν δεν είναι ούτε υποστηρικτικό ούτε αποτελεσματικό. Πως αμφισβητούμε τα κοινωνικά μηνύματα και τα συστήματα δύναμης που μας υπαγορεύουν πώς επιτρέπεται να είναι και να μην είναι τα σώματά μας. Πως η υστερία και η νευρασθένεια θεωρούνταν κάποτε πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, και αυτό είχε χρησιμοποιηθεί για να περιορίσουν και να δυσφημίσουν τις γυναίκες που αρνούνταν να συμμορφωθούν.

Χρειάζομαι να θυμάσαι αυτά που γνωρίζεις από το οικονομικό δίκαιο: πως η ατομική εργασιακή ηθική δεν μπορεί να κάνει τίποτα μπροστά στα αντιτιθέμενα συστήματα. Πως δεν μπορούμε να αποδώσουμε τη φτώχεια σε κακή εργασιακή ηθική, όπως και δεν μπορούμε να αποδώσουμε ευθύνες στ@ς χοντρ@ς ανθρώπους για την κακοποίηση που βιώνουν στο ότι έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση ή αδύναμη θέληση.

Χρειάζομαι να μην ξεχνάς τις αξίες σου περί κοινωνικής δικαιοσύνης όταν σου λέω για την εμπειρία μου.
Χρειάζομαι να σταματήσεις να μειώνεις τις εμπειρίες μου σε πληγωμένα συναισθήματα, ή σε κακοπροαίρετα άτομα. Χρειάζομαι να καταλάβεις πως ακόμα και με καλές προθέσεις εξακολουθείς να μπορείς να κάνεις κακό. Χρειάζομαι λιγότερη ενσυναίσθηση και περισσότερη αλληλεγγύη. Λιγότερη λύπηση, περισσότερο θυμό. Λιγότερα συλλυπητήρια, περισσότερη δράση. Χρειάζομαι να σταματήσεις να με παρηγορείς.

Χρειάζομαι σύμμαχο.

Όταν με ρωτάς τι χρειάζομαι, και σου λέω, χρειάζομαι να προσπαθείς.

__________________________________________________________________________

*Σημειώνουμε πως καθώς η λέξη χοντρή-ος-@ χρησιμοποιείται ευρέως ως βρισιά, δε θα έπρεπε καθόλου να χρησιμοποιείται για άτομα χωρίς τη συναίνεσή τους, καθότι κάτι τέτοιο είναι πιθανώς triggering για αρκετό κόσμο. Συμφωνούμε με το άρθρο, πως η λέξη αυτή δεν είναι κάτι κακό και δε θα έπρεπε να τη χρησιμοποιούμε για στιγματισμό, αλλά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την καθημερινή της χρήση στο παρόν κοινωνικό πλαίσιο. Θεωρούμε πως είναι μια λέξη που οφείλει πρωτίστως να επανοικειοποιηθεί από χοντρά άτομα.

Άλλα μεταφρασμένα άρθρα της Your Fat Friend που υπάρχουν στο σάητ μας

Ένα ραβασάκι από τη χοντρή σου φίλη: Είναι οκ. Είσαι χοντρή.
Η χοντρή σου φίλη θέλει να μιλήσετε για τη χοντροφοβία.
Τι συμβαίνει όταν λες όμορφη τη χοντρή σου φίλη.
– Πως είναι το να είμαι το χοντρό άτομο που κάθεται δίπλα σου στο αεροπλάνο.
Κάλεσμα για δράση: η χοντρή σου φίλη είναι μόνη.
Η χοντρή σου φίλη δε νιώθει χοντρή.

Περισσότερα για τη χοντροφοβία

Το γράμμα μιας γυναίκας «μεγάλου μεγέθους» προς τα τρολλ του ίντερνετ και όσ@ς έχουν κάτι να πουν για τα χοντρά σώματα
– Εκπομπή #38: αφιέρωμα σε πάχος και χοντροφοβία
– Εκπομπή #39: αντιδράσεις και σχόλια για το αφιέρωμά μας στη χοντροφοβία
– Εκπομπή #49: χοντροφοβική καμπάνια της PETA
– Εκπομπή #60: δίαιτες και καπιταλισμός

Ετικέτα: