Browsing All posts tagged under »ελλάδα«

αριστερά, τρανσφοβία και κανονικότητα

Νοέμβριος 29, 2015 από

4

Τα επιχειρήματα του Πατέλη στηρίζονται στη βάση μιας (φαντασιακής) βιολογικής καθαρότητας και μιας συνωμοσιολογικής προσέγγισης του καπιταλισμού ως φορέα αλλοτρίωσης αυτής της καθαρότητας με όχημα τα ΛΟΑΤΙΚ* και φεμινιστικά κινήματα. Στηρίζονται επίσης σε άκαμπτα δίπολα: γυναίκα – άντρας, βιολογία – κατασκευή, καθαρότητα – αλλοτρίωση, φυσικό – τεχνητό, επιθυμία – ανάγκη. Αν και γελοία, δυστυχώς αυτά τα επιχειρήματα μου ακούγονται πολύ γνώριμα. Τα έχω ακούσει επανειλημμένα σε συνελεύσεις και ιδιωτικές συζητήσεις με άλλ@ αριστερ@. Έρχονται πάντα πακέτο με το δόγμα πως το μόνο αληθινά επαναστατικό ζήτημα είναι το ταξικό. Εκφράζονται συνήθως με δυνατά ντεσιμπέλ σε μια προσπάθεια διαγραφής κάθε άλλης φωνής. Και καταλήγουν πάντα στο πως οι επιθυμίες των τρανς ατόμων, των γυναικών, των κουίαρ υποκειμένων δεν είναι παρά τεχνητές ανάγκες που ο καπιταλισμός δημιουργεί και η γνήσια αριστερά οφείλει να τους αντισταθεί. Το ενδιαφέρον είναι πως αυτές οι συζητήσεις εμπλέκουν τα ίδια εργαλεία και βασίζονται στα ίδια δίπολα που είναι βασικά συστατικά του εθνικισμού και της εξουσίας.

Γιατί η Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας δεν είναι στο πράιντ

Ιουνίου 14, 2015 από

0

Το κείμενο αυτό διαβάστηκε στην Πολιτική Εκδήλωση υπέρ των Τρανς Δικαιωμάτων, στην Αίθουσα Χατζηδάκι Νομικής Σχολής Αθηνών στις 12 Ιουνίου 2015 Αναδημοσίευση από το σάιτ της Λεσβιακής Ομάδας Αθήνας: http://www.loa.gr/ Φέτος είναι μια πολύ σημαντική χρονιά για το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα. Έχουμε μία κυβέρνηση αριστερή, με παλιές και παλιούς συμμάχους, το σύμφωνο συμβίωσης μόλις παρουσιάστηκε (ελλιπές, […]

Κάποιες σκέψεις για «την υπόθεση της μικρής Άννυ»

Μαΐου 10, 2015 από

5

Γιατί είναι άπειρα ευκολότερο να στιγματίζουμε ολόκληρες ομάδες ανθρώπων, να αφαιρούμε την ανθρώπινη υπόσταση ατόμων και ολόκληρων ομάδων, να τ@ δικάζουμε, να τ@ καταδικάζουμε και να ζητούμε τον λιθοβολισμό τους από το να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας ως κοινωνία και να κάνουμε κάτι να αλλάξουμε. Κάπως έτσι το μεταναστευτικό υπόβαθρο, η σεξ εργασία, η χρήση ουσιών, η σεξουαλικότητα, η τρανς ταυτότητα, η κοινωνική τάξη από παράγοντες ευαλωσιμότητας που είναι σε αυτήν την κοινωνία κατασκευάζονται σε παράγοντες εγκληματικότητας. Και κάπως έτσι δεν διερωτούμαστε για το πόσο ευάλωτ@ γίνεται κάποι@ κατά τη διάρκεια της αστυνομικής/δικαστικής ανάκρισης λόγω αυτών των παραγόντων, αλλά πειθόμαστε για την ενοχή τ@. Και κάπως έτσι αποποιούμαστε τις δικές μας ευθύνες. Χωρίς να σκεφτόμαστε πως αν δεν υπήρχαν διακρίσεις και ευαλωσιμότητα ίσως να μην υπήρχε κι έγκλημα. Γιατί ίσως τότε να μην υπήρχαν οι συνθήκες που θα καθιστούσαν δυνατή την εξαφάνιση ενός παιδιού.

Τι διαβάσαμε την εβδομάδα που πέρασε (16-22/03)

Μαρτίου 23, 2015 από

0

Στα Ελληνικά Περίπατος κατά του ρατσισμού από την Βουλή έως το Μέγαρο Μαξίμου (κλικ) Διαδηλώσεις για την παγκόσμια μέρα δράσης κατά του ρατσισμού (ενημέρωση – φωτογραφίες) (κλικ) #femalepressure για την εκπροσώπηση των γυναικών στην ηλ. μουσική και τις ψηφιακές τέχνες (κλικ) ΛΟΑΤ θέματα Το φιλί αποχαιρετισμού ενός ζευγαριού στο Παρίσι «δεν ήταν ανεκτό» από τον […]