Browsing All posts tagged under »ελλάδα«

Η κατασκευή της Μήδειας

Μαΐου 5, 2018 by

0

Αν πραγματικά μας σοκάρει και μας ενοχλεί η εγκατάλειψη ενός βρέφους (που πρέπει να μας ενοχλεί τουλάχιστο), τότε πρέπει να μας ενοχλεί και η έλλειψη κοινωνικής στήριξης  σε μια νεαρή έγκυο γυναίκα. Αν πραγματικά μας απασχολεί η αξία της ανθρώπινης ζωής, ας ξεφύγουμε από τα στερεότυπα της αυτοθυσίας, αλλά και από τον μύθο της Μήδειας. Και κυρίως, ας κατανοήσουμε πως τέτοια συμβάντα δεν αποτελούν αποκλειστικά οικογενειακές και προσωπικές τραγωδίες, αλλά αποτελέσματα των κοινωνιών μας. Και ας αναγνωρίσουμε το δικαίωμα της κάθε γυναίκας στην αυτοδιάθεση του σώματός της, στην ενημέρωση, στην στήριξη και στην πρόσβαση σε επιλογές που να σέβονται την ίδια. Και αν εννοούμε πραγματικά πως τα παιδιά δεν πρέπει να θεωρούνται ιδιοκτησία της μάνας τους, τότε να αναγνωρίσουμε και τις συλλογικές μας ευθύνες ως κοινωνία προς όλα τα παιδιά και να μην αφήνουμε τις υποχρεώσεις τους αποκλειστικά στις μανάδες τους.

Διαθεματικότητα γιατί χανόμαστε! – Τα Καμένα Σουτιέν στο 2ο Patras Pride

Ιουνίου 25, 2017 by

0

Την Παρασκευή, 23/06/17, ξεκίνησε το δεύτερο Πράιντ της Πάτρας. Τα Καμένα Σουτιέν συμμετείχαν στη διοργάνωση με ένα κείμενο που διαβάστηκε την πρώτη μέρα, στο πλαίσιο ομιλιών σχετικά με το ευρύ θέμα της διαθεματικότητας. Θέλαμε πραγματικά να ευχαριστήσουμε τ@ς διοργανωτ@ς του Πράιντ Πάτρας και για την επικοινωνία τους μαζί μας αλλά κυρίως για τον άμεσο τρόπο […]

Ο Γιακουμάτος, το μίσος, η πολιτική, η κανονικότητα και η λαϊκή εντολή

Ιανουαρίου 24, 2017 by

1

Λοιπόν, κύριε χύμα-τσοπανόσκυλο-που-είναι-αρνάκι, εντάξει… Πρώτο, έχω πρόβλημα με τη ματσίλα. Αλλά έχω κι εγώ πάρα πολλ@ φίλ@ στρέιτ. Πάρα πολλούς! Δεν με ενδιαφέρει η συμπεριφορά η σεξουαλική σας, είναι δικό σας θέμα. Ούτε κι αν σας αρέσει «το ωραίο φύλο» με ενδιαφέρει. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι ότι δεν μπορείς να προτείνεις αυτό το θέμα ως μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι κάτι που το ‘χουν όλοι. Είναι ένα προνόμιο. Δηλαδή δεν μπορείς να μου ανάγεις την ετεροφυλοφιλία σε… σε παράδειγμα προς μίμηση. Και σίγουρα δεν μπορείς να μου ανάγεις την τοξική σου αρρενωπότητα σε… σε προτέρημα και καθολικό κανόνα! Εντάξει, είναι ένας άνθρωπος… Ο σις ετεροφυλόφιλος λευκός άντρας συντηρητικός πολιτικός είναι μάλλον ενός είδους μόνο, για να το καταλάβετε κοινωνικά. Είναι επίκτητος ρόλος, ο οποίος στην επιτέλεσή του καταπιέζει όλ@ εμάς τ@ υπόλοιπ@. Αυτός δεν ξέρω αν μπορεί να αλλάξει τίποτα. Θέλω να πιστεύω όμως πως μπορούμε να τον ανατρέψουμε. Αυτός έγινε! Δηλαδή, τα προνόμιά του ήταν περισσότερα από τις εμπειρίες του. Αυτόν λοιπόν έχω κάθε λόγο να τα έχω μαζί του. Δεν είμαι ετεροφοβική. Απλώς πρέπει να έχουμε όλ@ παραδείγματα. Και πρέπει να έχουμε όλ@ εκπροσώπηση. Εκπροσώπηση δεν χρειάζονται ούτε και πρέπει να έχουν οι κακοποιητές. Άμα δεις στην τηλεόραση, πχ, η οποία μπαίνει στο σπίτι μέσα, όλα τα παραδείγματα είναι τα 90%, τα πετυχημένα, ετεροκανονικά, κυρίαρχα αρρενωπά, κακοποιητικά. […] Όταν το παιδί βλέπει ότι ανεβαίνει, ανεβαίνει, ε… επηρεάζεται. Είναι μια κανονικότητα. Είναι κοινωνικό προνόμιο και είναι η δική μας πολιτική καταπίεση. Η αντίστασή μας είναι κολλητική, ναι, για αυτό να φοβάσαι!

αριστερά, τρανσφοβία και κανονικότητα

Νοέμβριος 29, 2015 by

4

Τα επιχειρήματα του Πατέλη στηρίζονται στη βάση μιας (φαντασιακής) βιολογικής καθαρότητας και μιας συνωμοσιολογικής προσέγγισης του καπιταλισμού ως φορέα αλλοτρίωσης αυτής της καθαρότητας με όχημα τα ΛΟΑΤΙΚ* και φεμινιστικά κινήματα. Στηρίζονται επίσης σε άκαμπτα δίπολα: γυναίκα – άντρας, βιολογία – κατασκευή, καθαρότητα – αλλοτρίωση, φυσικό – τεχνητό, επιθυμία – ανάγκη. Αν και γελοία, δυστυχώς αυτά τα επιχειρήματα μου ακούγονται πολύ γνώριμα. Τα έχω ακούσει επανειλημμένα σε συνελεύσεις και ιδιωτικές συζητήσεις με άλλ@ αριστερ@. Έρχονται πάντα πακέτο με το δόγμα πως το μόνο αληθινά επαναστατικό ζήτημα είναι το ταξικό. Εκφράζονται συνήθως με δυνατά ντεσιμπέλ σε μια προσπάθεια διαγραφής κάθε άλλης φωνής. Και καταλήγουν πάντα στο πως οι επιθυμίες των τρανς ατόμων, των γυναικών, των κουίαρ υποκειμένων δεν είναι παρά τεχνητές ανάγκες που ο καπιταλισμός δημιουργεί και η γνήσια αριστερά οφείλει να τους αντισταθεί. Το ενδιαφέρον είναι πως αυτές οι συζητήσεις εμπλέκουν τα ίδια εργαλεία και βασίζονται στα ίδια δίπολα που είναι βασικά συστατικά του εθνικισμού και της εξουσίας.